Surowcem do produkcji wiskozy jest miazga drzewna i uważa się, że ta tkanina jest dość trwała. Jednak jego struktura jest bardzo delikatna. Kiedy jest mokry, traci całą swoją siłę i pojawia się cały kapryśny charakter. Dlatego często pojawia się pytanie, jak prać wiskozę i czy w ogóle można to zrobić i jakimi środkami.
Przygotowanie do prania
Pierwszym krokiem przed praniem powinno być dokładne przestudiowanie metki przymocowanej do ubrania. Na nim symbole przedstawiają wskazówki dotyczące obchodzenia się z rodzajem tkaniny, z której wykonany jest produkt. Włókno wiskozowe można dodawać do kompozycji w różnych proporcjach, co decyduje o rodzaju prania. Możliwe, że przedmiotu nie można prać w pralce lub można go czyścić tylko chemicznie. Dlatego powinieneś tańczyć.
- Białe wyroby wiskozowe prane są oddzielnie od kolorowych i czarnych.
- Należy sprawdzić ewentualne kieszenie, aby przypadkowo pozostawiony przedmiot nie mógł uszkodzić delikatnej tkaniny.
- Zalecamy pranie odzieży wiskozowej wywróconej na lewą stronę iz zapiętymi wszystkimi zapięciami.
- Najlepszym rozwiązaniem jest specjalny worek siatkowy służący do prania ubrań wykonanych z delikatnych tkanin, jako bardziej delikatny sposób. Sensowne jest umieszczenie w nim produktu wiskozowego, aby nie mieszały się z resztą i nie było możliwości ich uszkodzenia.
Jak będziemy prać?
Wyjaśnili więc, że symbol prania w pralce nie jest przekreślony na etykiecie. Teraz musisz wybrać tkaniny o podobnej delikatności. Jeśli wyprasz wszystko razem, grubsza tkanina może zaczepić się i uszkodzić tkaninę wiskozową.
Zestaw do prania delikatnego lub ręcznego. Wirowanie jest wyłączone. Temperatura wody nie powinna przekraczać 30 stopni.
Wielu ekspertów uważa, że nawet z symbolem prania „dopuszczalnego” lepiej jest prać ręcznie. Wspomniano już o kruchości wiskozy, dlatego łatwo sobie wyobrazić, jak niebezpieczne jest wielokrotne przewijanie bębna maszyny.
- Rozsądne jest namoczenie najpierw odzieży przeznaczonej do prania.
- Do miski wlewa się zimną wodę – o takiej samej temperaturze jak w pralce. Rozpuszcza proszek przeznaczony do ręcznego prania bardzo cienkich tkanin lub specjalny preparat w płynie.
- Odzież wiskozową zanurza się w roztworze na pół godziny, wypłukuje w wodzie z mydłem, po czym można ją zabrać do właściwego prania.
- Wyroby wiskozowe ponownie umieszcza się w misce z chłodną wodą i dodaje odrobinę płynu do mycia rąk. W powstałej pianie, bardzo ostrożnie, ruchami masującymi, wciera się rzecz. Surowo zabrania się pocierania i skręcania tkaniny, ściskania jej w kulkę.
Co prać?
W skład domowych proszków do prania wchodzą różne dodatki i enzymy, które działają destrukcyjnie na włókna wiskozowe, uszkadzając ich strukturę białkową.
Wybierając detergenty do prania wiskozy należy zwrócić uwagę na ich skład, który powinien być delikatny dla tkanin delikatnych i cienkich – powinno to być wskazane w instrukcji użytkowania.
Możesz użyć zmiękczacza do tkanin.
Wśród polecanych preparatów można wymienić niemiecką AlmaWin, którą można stosować do prania wyrobów wełnianych, jedwabnych i wiskozowych.
Te same cechy wyróżniają Sodasan, również wyprodukowany w Niemczech.
Istnieje również takie opracowanie jak żel zawierający lanolinę, który jest również bardzo skuteczny w myciu wiskozy. Dzięki zawartości lanoliny zapewnia tkaninie niezbędną pielęgnację i miękkość, a obecność specjalnego polimeru utrwala jej kolor.
Kilka ważnych punktów
Wiskoza potrafi dość nieoczekiwanie zareagować na używanie pod ręką tak ukochanych przez nasze gospodynie domowych narzędzi, jak np. soda, amoniak itp. W szczególności produkty z niego wykonane nie tolerują dobrze octu.
Do prania dzianin wiskozowych należy używać miękkiej wody. Można go zmiękczyć przez dodanie amoniaku. Temperatura wody w tym przypadku może być nieco wyższa – do +45 stopni. Ubija piankę z detergentu, należy ją dokładnie i dokładnie umyć. I tylko w tym przypadku – aby dzianina wiskozowa nabrała blasku i blasku – można dodać do wody odrobinę octu stołowego do spłukania.
Do białych wyrobów wiskozowych zaleca się stosowanie wybielaczy tlenowych. Czasami stosuje się nadtlenek wodoru.