Zdolność pasożytów ssących krew do przystosowania się do wszelkich niesprzyjających warunków jest imponująca. Walka z nimi stała się codziennością wśród właścicieli zwierząt domowych i zwierząt gospodarskich. Informacja o tym, ile pcheł żyje bez pożywienia, a także ich środowisko naturalne może znacząco ułatwić proces eksterminacji tych szkodników.

Ogólne pojęcie o pasożytach

Pchły należą do wielu owadów. Ich długość ciała sięga 5 mm, składa się z głowy pokrytej chitynem i spłaszczonej po bokach tułowia. Taki kształt pozwala na swobodne poruszanie się w ubraniach, wełnie i piórach.

Charakterystykę i rodzaje

pcheł można znaleźć wszędzie, niezależnie od pory roku. Ich głównymi wektorami są ssaki żyjące w pomieszczeniach lub mające norę. Niektóre gatunki pcheł osiedlają się w pustych przez długi czas gniazdach. Na zwierzętach, których futro nie może być odpowiednio pielęgnowane, pchły mogą być obecne na stałe, dając potomstwo. Szkodniki wysysają krew od jednej minuty do kilku godzin.

Bez jedzenia pasożyty mogą wytrzymać przez długi czas (kilka miesięcy), po czym aktywnie atakują ofiarę. Skok tych krwiopijców przekracza długość ich ciała około 100 razy. Na świecie występuje ponad 2500 gatunków pcheł, z których najczęstszą jest

  • pchła ludzka, która jest najbardziej powszechna. Owad ma brązowe ciało o długości do 3,2 mm. Wysokość skoku – do 30 cm, długość – do 50 cm Może żywić się krwią nie tylko ludzi, ale także zwierząt. Nosiciel dżumy, prowokuje rozwój pulicosis.
  • Pchła kota. Tę rodzinę można zobaczyć na ciałach wszystkich zwierząt, a także na ludziach. Szkodnik przenosi różne choroby zakaźne, jego larwy zwykle rozwijają się w ściółce zwierząt domowych lub w ich sierści.
  • Pchła psia. Jego siedliskiem są ciała psów, kotów i ludzi. Owad przenosi wiele pasożytów, w tym płazińce. Jest również uważany za opiekuna czynników wywołujących gorączkę marsylską, trąd i dżumę.
  • Pchła szczura jest uznawana za jeden z najniebezpieczniejszych gatunków. Nosiciel tasiemca szczura i myszy, a także zarazy. Brązowy kolor krwiopijcy może mieć kilka odcieni od jaśniejszego do ciemniejszego. Jaja żeńskie składane są najczęściej w gniazdach szczurów.
  • Pchła trawiasta żyjąca w trawie, liściach drzew lub krzewów. Gatunek ten różni się od innych obecnością skrzydeł, ale pasożyt wchodzi do pokoju na zwierzętach domowych.
  • Pchła ziemna. Z reguły kolonia owadów znajduje się na parterach, osadzając się w szczelinach, pod listwami przypodłogowymi i innych zacisznych zakamarkach.

Należy wyróżnić pchły łóżkowe. Środowisko tego gatunku to pościel i meble tapicerowane.

Jak długo żyją pchły

Cykl

życia Średnia długość życia przeciętnej pcheł wynosi 3 miesiące. W tym czasie samica wykonuje do 100 ugryzień i składa do 500 jaj. W sprzyjających warunkach rozwój jaj następuje w ciągu 2 dni, po czym wyłania się z nich larwa. W przyszłości przechodzi przez następujące fazy rozwoju:

  • poczwarki;
  • dorosły (dorosły).

Najbardziej odpowiednia temperatura do rozmnażania pcheł waha się od 18 do 25°C przy wilgotności 60%, w takich warunkach rozmnażają się przez cały rok. W zimnym okresie krwiopijcy żyją bez potomstwa. Jaja pcheł składane są na małe kawałki. Dwa tygodnie później wykluwają się z nich larwy, które wyglądają jak przezroczyste robaki. Wnikają do środka gniazda i zjadają tam rozkładającą się materię organiczną, pozostałości krwi w kale dorosłych, a także nabłonek skóry.

Po trzech wylinkach larwa zamienia się w poczwarkę, owijając się kokonem. Czas trwania tego etapu wynosi od tygodnia do kilku miesięcy, w zależności od warunków klimatycznych. Gdy lalka zamienia się w pchłę, natychmiast szuka gospodarza. Żywotność pcheł i jej wielkość zależy bezpośrednio od temperatury. Im wyższa temperatura powietrza, tym więcej owadów i krótsza ich żywotność. Wraz z nadejściem wiosny krwiopijcy ożywają: wchłaniając dużo krwi zwierzęcej, zaczynają się aktywnie rozmnażać.

Idealne warunki życia

Do aktywnego życia pchły potrzebują świeżej krwi, którą wysysają z ciała „żywiciela”. W przypadku jego śmierci owady natychmiast opuszczają zwłoki. Jednocześnie zwykłe siedliska pasożytów w pomieszczeniach są ukryte przed wścibskimi kącikami oczu, przez które nie przenika światło słoneczne. Zwykle są to:

  • cokoły;
  • dywany;
  • fałdy ubrań;
  • stare rzeczy;
  • pościel dla zwierząt;
  • pudełka z zabawkami dla dzieci.

Pasożyty lubią osiedlać się pod drewnianymi mostami. Korzystne warunki do życia pcheł to połączenie wysokiej wilgotności i wysokiej temperatury. Każdy ze szkodników do normalnego życia wymaga określonego klimatu, który uważany jest za optymalny:

  • dla kurczaków – wilgotność 75-80%, temperatura + 19 … 25 ° C;
  • dla szczurów – wilgotność 60%, temperatura + 13 … 15 ° C;
  • dla psów i kotów – wilgotność 60%, temperatura +25°C.

Nasycone krwią swojego „pana” pchły wyskakują z niego i osiedlają się w cichym i ciemnym miejscu do dalszego rozmnażania.

Brak żywienia

Organizm krwiopijców potrafi szybko przystosować się do trudnych warunków. Jednak do przetrwania potrzebują jedynie świeżej krwi ludzkiej lub zwierzęcej. Wiedząc, ile dni żyje pchła, ludziom znacznie łatwiej jest z nimi walczyć. Pasożyty mogą pozostawać bez jedzenia przez długi czas (do dwóch miesięcy lub dłużej), w tym czasie znajdują się w stanie anabiotycznym. Pchły nie mogą się rozmnażać przy braku pożywienia: aby samica składała jaja, musi okresowo żywić się świeżą krwią.

Niemożliwe jest podanie absolutnie dokładnych informacji o tym, jak długo te szkodniki mogą żyć bez „żywiciela”. Jednak pomysł, że umrą z głodu, jeśli zwierzę opuści mieszkanie na kilka miesięcy, jest błędny. Ponadto wraz ze spadkiem temperatury w pomieszczeniu wzrasta prawdopodobieństwo, że szkodniki będą mogły tam żyć przez długi czas, czekając na źródło utrzymania.

Osobliwością pasożytów jest to, że im dłużej pozostają bez jedzenia, tym dłużej będą trwać. Głód utrudnia jedynie ich rozmnażanie. Na wsi iw domach prywatnych rodziny pcheł wykorzystują małe gryzonie jako „gospodarze”.

Średnia długość życia

Według statystyk pchły żyją od dwóch do trzech miesięcy, liczba ta odnosi się do ich obecności na wolności. Na „żywicielu” i poza nim czas trwania cyklu życia owadów jest różny. Na przykład w futrze kota wszystkie etapy rozwoju krwiopijcy przechodzą w ciągu 50 dni, a bez zwierzęcia – 1 rok. Rozwój pcheł psa na zwierzęciu trwa 25 dni, a bez niego – 2 miesiące. Krwiopijcy mogą pasożytować na człowieku od 14 dni do 1 roku.

Okres występowania szkodników na innych zwierzętach:

  • na szczurach – 60 dni;
  • na owcach – 1 rok;
  • na jelenie żyjącym w miejscach północnych – 1,5 roku.

Najdłużej żyją owady ssące krew, które wybrały zwierzęta kopytne. Wahania temperatury mają ogromny wpływ na życie tych szkodników. Wraz ze wzrostem do +36 ° C żywotność pasożytów zmniejsza się o 40%, a ich wielkość może osiągnąć 4 mm. Wraz ze spadkiem temperatury rozwój pcheł ustaje, ich cykl życia wzrasta.

Cechy larw

Długość życia larw, jak i dorosłych, zależy od warunków życia. Duże znaczenie mają dla nich wskaźniki wilgotności i temperatury powietrza. Niezwykle ważny jest dostęp do pożywienia, zwykle odchodów dorosłych owadów. W pomieszczeniu zarażonym pasożytami na meblach tapicerowanych, dywanach, legowiskach dla zwierząt i innych podobnych miejscach gromadzi się duża ilość odchodów i jaj.

W standardowych warunkach wewnętrznych okres rozwoju larw do stanu poczwarki wynosi od 1 do 2 tygodni. W chłodnym i suchym pomieszczeniu z minimalną ilością pokarmu rozwój spowalnia do 1-1,5 miesiąca. Owad jest w stadium poczwarki od 7 do 20 dni, cały czas rozwijając się w kokonie. Należy zauważyć, że samice rozwijają się szybciej. Wraz ze spadkiem temperatury podczas rozwoju poczwarki obserwuje się hamowanie.

Oprócz warunków klimatycznych na proces formowania wpływają specyfika żywienia. Kiedy organizm osiąga krytyczny poziom składników odżywczych, poczwarka opuszcza kokon. W niektórych przypadkach może pozostać w tej skorupce nawet do 5 miesięcy. Na tym etapie rozwoju krwiopijcy są najlepiej przystosowani do przetrwania w ekstremalnych warunkach. Poczwarki mogą wytrzymać śmiertelne działanie insektycydów, bardzo niskie temperatury i oblodzenie, a także ciężką suszę. Nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach poczwarka może zachować żywotność przez kilka lat dzięki silnemu kokonowi.

Metody eksterminacji

Eliminacja pcheł rozpoczyna się od leczenia ich siedlisk w pomieszczeniach. W dywanach, legowiskach dla zwierząt, meblach tapicerowanych, pęknięciach i listwach przypodłogowych widać nie tylko dorosłe osobniki, ale także larwy. W przypadku użycia środków owadobójczych owady giną w ciągu 2 dni. Ważne jest, aby rozpocząć niszczenie z pokoju, a następnie przetworzyć futro wszystkich zwierząt.

Przy wykonywaniu zabiegów na dywanach należy wiedzieć, że chemikalia nie wnikają w ich głębokość. Tymczasem gromadzi się tam kilka tysięcy poczwarek, larw i jaj. Dlatego w takich przypadkach konieczne jest powtórzenie zabiegu, który wykonuje się po pewnym czasie po głównej dezynsekcji.

Ponieważ właściwości leków po pewnym czasie słabną, skutecznym rozwiązaniem będzie stosowanie długo działających insektycydów. Po 2-3 dokładnych zabiegach można całkowicie pozbyć się kolonii domowej.

Najskuteczniejsze sposoby na pozbycie się pcheł:

  • Silne krople, które mogą wyeliminować dużą liczbę osobników. Efekt działania narzędzia można zaobserwować bardzo szybko, ponadto zachowuje swoje właściwości przez 1-2 miesiące. Podczas przetwarzania krople sierści zwierząt domowych są nakładane na kręgosłup i kłąb zwierzęcia.
  • W celu usunięcia pcheł u szczeniąt należy stosować różne szampony. Ze względu na łagodne działanie takie produkty mogą być stosowane dość często.
  • Skuteczne narzędzie w walce z krwiopijcami – specjalne obroże. Zawierają substancje, które mają szkodliwy wpływ na te owady. Obrożę należy nakładać dopiero po oczyszczeniu zwierzęcia odpowiednim szamponem lub inną substancją o podobnych właściwościach.
  • Po zastosowaniu środków chemicznych w mieszkaniu zaleca się rozłożenie w zamierzonym środowisku pasożytów oraz w pobliżu ściółki zwierzęcia świeże gałązki lawendy, piołunu, mięty lub rumianku. Ostry zapach tych roślin odstrasza pchły, ale nie szkodzi zwierzętom i ludziom.
  • Za skuteczne uważane są różne aerozole i spraye o właściwościach przeciwpasożytniczych. Leczenie zwierzęcia takimi substancjami jest dozwolone tylko przy użyciu specjalnego stożka ochronnego – aby zwierzę nie zlizało insektycydu wełny i nie zostało zatrute.

Aby wyeliminować kolonię pcheł, musisz odpowiednio leczyć domy i zwierzęta domowe.

Jak długo żyją pchły i jak się rozmnażają